Sudan cierpi z powodu suszy, głodu, kryzysu ekonomicznego, braku politycznej stabilności i wojny domowej. Głód narasta w Sudanie bezustannie, odkąd w połowie lat 70. zaczęły się zmniejszać opady deszczu. Dotknięta kryzysem gospodarka cierpi od lat na brak inwestycji i niemożliwość zarobienia obcych walut. Trwająca do dziś wojna domowa w Sudanie między północą a południem, której przyczyną są różnice rasowe i religijne, pochłonęła wiele tysięcy ofiar.
Głównym językiem Sudanu jest arabski, szeroko rozumiany jest również język angielski. Łącznie mówi się tu jednak ponad 115 językami.
Sudan zajmuje znaczną część dorzecza górnego Nilu, od podnóży Wyżyny Abisyńskiej i Azande po Saharę. Nil płynie tu na długości około 3475 km, od granicy Ugandy do miasta Wadi Halfa, na granicy z Egiptem.
Fez: Cascade, 26 Rue Seraine, noclegi na tarasie już od 8 zł. Royal, 36 Rue de Sudan, dwójka z prysznicem od 20 zł. ...
Wojna domowa w Sudanie, w ciągu zaledwie sześciu lat, pochłonęła ponad czterysta tysięcy cywilnych istnień, a setki tysięcy ludzi zmusiła do wegetacji w oenzetowskich gettach, na krawędzi śmierci głodowej. ...
W porze suchej Park Narodowy Zakouma, położony w południowo-wschodnim Czadzie, przechowuje skarb nomadów - pierwszy stały zbiornik wody na południe od Sahary, tam gdzie rzeki Korom, Tinga i Béhéda spotykają się w Salamat. Jakimś cudem, mimo burzliwych dziejów niewolnictwa, kolonializmu i wojny domowej, ludzie zdobyli się na to, by zrobić tu ostoję dzikiej zwierzyny. Nawet dziś, gdy uchodźcy napływają strumieniem do Czadu, opuszczając Sudan w ucieczce przed chaosem w Darfurze, słonie żyją w Zakoumie, 320 km na wschód, stosunkowo spokojnie. Świat przyrody trwa w dostatku, podczas gdy w pobliżu umierają tysiące ludzi. ...
Pierwszym etapem podróży bocianów wychowanych na wschodzie Europy są mokradła i sawanny Sudanu i Czadu. Tam odbudowują zapasy energii, zamieniając się w prawdziwe maszyny do trzebienia szarańczy. W przeciwieństwie do miejscowej ludności plagę tych owadów witają z radością. Odwiedzają też śmietniska, zbierają śnięte ryby, polują na drobne gryzonie. Dopiero w drugiej połowie listopada przekraczają równik i w niewielkich grupkach wałęsają się po trawiastych sawannach południowo-wschodniej Afryki. Ale nie wszystkie. ...
Hatszepsut panowała w Egipcie przez 21 lat, prowadząc niewiele wojen, za to skupiając się na gospodarczym rozwoju państwa. W 9. roku panowania zorganizowała wyprawę do kraju Punt w dzisiejszym południowo-wschodnim Sudanie, skąd sprowadzano: złoto, kadzidło, cenne gatunki drewna i egzotyczne zwierzęta. Jej dziełem były liczne świątynie, m.in. w Karnaku, Medinet Habu, na Elefantynie i w Buhen, a także Speos Artemidos, skalna świątynia lwiej bogini Pachet koło Beni Hassan w Środkowym Egipcie. Najważniejszym dziełem jej życia była jednak „Świątynia milionów lat” Dżeser-dżeseru w Deir el-Bahari. ...
Osoby, które w pierwszym okresie swojego życia doświadczyły psychicznego i fizycznego okrucieństwa oraz braku miłości, łatwiej mogą stać się oprawcami. W chwili obecnej najwięcej takich dzieci znajduje się w Afryce, gdzie ciągle dochodzi do krwawych konfliktów i wojen, a dzieci porywane są z rodzinnych domów i siłą wcielane do rozmaitych rebelianckich armii. Mali wojownicy przechodzą drobiazgowe szkolenie, które polega na tresurze i terrorze. Odcięte od rodziny, przyjaciół i znajomych, z dala od ludzi, jeśli nie nauczą się zabijać, to same zostaną zabite. Maczeta i karabin to przyjaciel, który pomaga przeżyć. – Brałem udział w kilku bitwach w Sudanie. ...
W Kongu, Sudanie i Angoli papkę z manioku zawija się w liście bananowca, robiąc płaskie „gołąbki”. Po ugotowaniu powstają prostokątne tęgie placki podawane jako dodatek do gulaszu albo warzyw. ...
Zdjęcia w książce są podzielone na trzygrupy: pierwsza koncentruje się na południowej części kontynentu (Mozambik,Malawi, Angola, Zimbabwe, Południowa Afryka, Namibia), druga narejonie wielkich jezior (Kongo, Rwanda, Burundi, Uganda, Tanzania, Kenja),trzecia na regionie Sahary (Burkina Faso, Mali, Sudan, Somalia, Czad,Mauretania, Senegal, Etiopia). Tekst do książki został napisany przezuznaną pisarkę Mia Couto z Mozambiku, która opisuje jak Afryka dzisiaj doświadcza skutków kolonizacji jak również konsekwencji ekonomicznychkryzysów i przyrodniczych kataklizmów.